هم آنکه هر غزل ناب را تو می بینی

هم اینکه آینه و آب را تو می بینی

چنان گره شده امشب تن تو با تن من

که نیم ِ دیگرِ هر خواب را تو می بینی

تهمتنانه به جنگ آمدی و بی خبری

که داغ کشتن سهراب را تو می بینی

میان این همه ماهی  میان این همه تور

دل شکسته ی قلاب را تو می بینی ...

استخوانم همگی شانه شود بعد از مرگ

بس که در آرزوی زلف پریشان توام...

این هم غزل سلاطین گم شده.....

افسانه ها كه ازتو نوشتند كاتبان

برسنگ های خفته ی تاریخ باستان

بردفتر و رواق سلاطین گم شده

ازچشم های ساده ی تو بردهان...دهان

یک تارموی زلف تو افتاد بر زمین

سرگشته اندعالمی ازکشف آن نشان

بیت الحرام چشم توراقبله کرده اند

دوشیزگان عشوه فروش شکرزبا ن

ازکاهنان معبد واهرام مصرتا-

ویرانه های سنگی یونا ن باستان

آرش نشسته تاکه بگیرد برای خود

ازمژه هات تیروازابروت هم کما ن

درچین گیسوان تو بتخانه های چین

برگونه های سرخ توصد جام ارغوان

اردیبهشت را بتکا ن برطناب با د

ازروسری ودامن گلدارترکمان

جامانده ردپای توبرصورت زمین

ازاورشلیم وناصره تامصروبالکان

خونت شراب کهنه ی خمخانه های بلخ

باقیست برلبان توچشمان صوفیان

برگردگردنت گره آبشارنیل

برشانه های مرمری ات رودها روان

جغرافیای چشم توخورشید دیگریست

درسینه ات بزرگترین اطلس جها ن.