و این هم چند بیت از دلسروده ای ...

گر چه می دانم که چون چشمت کسی خونریز نیست

باز هیچ افسانه ای اینگونه سحر انگیز نیست

بر سر هر تاری از مویت سری افتاده است

جنگ بی آواره و تاریخ بی چنگیز نیست

شمس ها داریم اما بی مرید و خانقاه

ور نه این دیوانگی از بلخ تا تبریز نیست

عشق گاهی در دل فرهادها شیرین تر است

گاه غیر از تلخی یک خواب با پرویز نیست...